Kula Ziemska tylko na powierzchni jest zbudowana ze skał, zwykle przykrytych wodą, glebą, szatą roślinną lub wytworami antropogenicznymi. Pod płytami kontynentalnymi lub oceanicznymi, tworzącymi skorupę ziemską, znajduje się płynna substancja – magma.
Magma może wydostawać się na powierzchnię jako lawa, poprzez pęknięcia skorupy ziemskiej lub z kraterów wulkanów. Może być też wyrzucana do atmosfery w postaci tzw. materiałów piroklastycznych, w tym popiołów, pyłów lub większych albo mniejszych bomb wulkanicznych.

W efekcie zastygania magmy pod powierzchnią lub lawy na powierzchni, tworzą się skały magmowe.
Głębokość, na której zastyga magma, ma określone warunki ciśnienia i temperatury. Od nich oraz od czasu stygnięcia magmy zależy jak będą wyglądać minerały oraz ich wzajemne ułożenie w skale.
Skały stygnące powoli na dużych głębokościach mają wyraźnie wykształcone kryształy minerałów, wypełniające całą jej przestrzeń. Taką strukturę skały nazywamy jawnokrystaliczną.
Kryształy w skałach, które powstały z lawy, nie miały sprzyjających warunków do wzrostu. Są one bardzo małe, często niewidoczne gołym okiem. W skale tworzą jednorodną masę. Skały wylewne skrywają swoje kryształy przed okiem badacza, dlatego zyskały przez to miano – skrytokrystalicznych.
